SPEKTAKL UZNANY PRZEZ DZIECI ZA NAJLEPSZE PRZEDSTAWIENIE NA FESTIWALU SPEKTAKLI DLA DZIECI W KRAKOWIE!

 

Maria Kownacka

Reżyseria, adaptacja, teksty piosenek: ZBIGNIEW STRYJ
Scenografia: BARTŁOMIEJ LATOSZEK
Kostiumy: JOANNA PUK
Muzyka: BOGDAN KISIEL
Choreografia: AGNIESZKA ŚLUSAREK
Asystent reżysera: ROBERT LUBAWY
Inspicjent/sufler: EDYTA BICZ
  
Bajka
1 godz. 30 min.
z przerwą
 
 
Obsada:
KASIA ŁACISZ-KUBACKA/ANNA KONIECZNA
DANUTA LEWANDOWSKA
RENATA SPINEK
GRZEGORZ CINKOWSKI
ROBERT LUBAWY
KRZYSZTOF URBANOWICZ
MARIAN WIŚNIEWSKI
ORAZ ALICJA WITOMSKA, BARBARA BANZ, MARTA FEODORÓW, PAULINA BUJAR, AGNIESZKA STRZEJA, MONIKA SKWORC
  • 44
  • 22
  • 66
  • 55
  • 88
  • 77
  • 33
  • 11

 

SPEKTAKL UZNANY PRZEZ DZIECI ZA NAJLEPSZE

PRZEDSTAWIENIE NA FESTIWALU SPEKTAKLI

DLA DZIECI W KRAKOWIE!

 

Było to bardzo dawno temu. Wasze mamusie nosiły wówczas jeszcze krótkie sukienki,    a czesały się w warkoczyki z kokardkami albo obcinały włosy "na poleczkę". Redaktorka "Płomyczka" umyśliła sobie wtedy, żebym koniecznie pisała opowiadanie    o szkole, które ciągnęłoby się w pisemku przez cały rok, a bohaterem opowiadania miał być taki ludzik z drzewa czy też z gałganków. A ja wcale nie miałam ochoty o tym pisać! Co tu począć? Od czego jednak człowiek ma przyjaciół?!... Miałam taką siedmioletnią przyjaciółkę, Krysię.  Nieraz naradzałyśmy się z Krysią, o czym by tu ciekawym do "Płomyczka" napisać. Myślę więc sobie: "Pójdę do Krysi, ona na pewno poradzi!" W dwa dni potem do moich drzwi — ktoś gwałtownie zakołotał. Biegnę co tchu otworzyć — we drzwiach stoi Krysia. Oczy jej płoną, spod beretu wygląda wiecheć czupryny, tornister przerzucony przez jedno ramię.

— Już mam!... Już wiem!... — krzyczy od progu.

I Krysia zdziera z pleców tornister, z tornistra wyjmuje piórnik, a z piórnika, moi kochani! — tyciusieńkiego ludzika jak ziarnko fasoli, z perkatym nochalkiem i odstającymi uszami. Stawia go sobie na dłoni i woła:

— Widzisz!... Teraz rozumiesz, czego "on" będzie?!...

Kiwnęłam głową w zachwycie.

— Rozumiem. Z plasteliny!...

— A na imię będzie miał Plastuś! 

Odtąd Plastuś stał na moim stole, a pamiętnik jego pisał się tak łatwo, jakby naprawdę on sam opowiadał w nim swoje przygody. Od tego czasu minęło wiele lat….

Maria Kownacka

 

"Plastusiowy Pamiętnik" pierwszy raz ukazał się w "Płomyczku" dnia 2 września 1931 roku, a książka wydana została w 1936 roku i od tego czasu cieszy się niesłabnącą sympatią wielu pokoleń. Miał też wiele wydań powojennych, a wielką popularność zyskał dzięki
ekranizacji filmowej z lat 80.

 

Był rok 1973… Ja z moim tatą na wczasach w Zakopanem. Spacer po Krupówkach, mała księgarnia i…”Plastusiowy pamiętnik” kupiony przez tatę…Co wieczór w małym pokoju wczasowym dwa rozdziały czytane przez tatę przed snem. Po powrocie do domu mama przejęła rolę czytającego…tak! bo chciałem raz jeszcze wysłuchać opowieści o przygodach Plastusia. Po dwóch latach  przeczytałem tę książkę sam. Dzieci w I klasie dzielone były na grupy i …moja nazywała się „Plastusiowo”, a tata zrobił dla nas przepiękny proporczyk. Nad moim łóżkiem przez długi czas wisiał rysowany przez niego obrazek z Plastusiem…Kiedy nasza córka Aleksandra miała 6 lat a Ania 3 moja Mama spytała: A Plastuś? Ta książka jest nadal u nas, a powinna chyba być w pokoju dziewczynek…? Więc znów czytanie wieczorem przed snem z żoną na zmianę…Plastuś, Gumka Myszka, Ołówek… Teraz Wam drodzy Mali Widzowie chcemy opowiedzieć tę piękną historię… Pora poznać Plastusia!

Zbigniew Stryj

 

Premiera: 30 maja 2014 r.
Fotografie: Paweł JaNic Janicki